Tableau! - rekomendacje muzyczne

przegląd #1 - studium jaskółek w ujęciu ochotniczej straży pożarnej

[Kapnąłem się ostatnimi czasy, że nie nadążam z pisaniem rekomendacji. Stąd powstanie rubryki, gdzie będę krócej pisał o ciekawych rzeczach ostatnio wychodzących. Ot, cała historia.]


Wildildlife - Six
Julian Cope umieścił to w swoim spóźnionym podsumowaniu płyt stycznia i dlatego tak późno się o niej wywiedziałem. Ożeszkwak, ależ płyta. Psych-noise z melodiami, przetykany sludge'm a'la Amenra (też z melodiami). Nazywają kawałek 'Magic Jonson' i rozciągają go do dwudziestu minut. Albo otwierają utwór jedną prostą linią basu, dodają przetworzone wokale przechodzą w noise, a z niego w śliczny klasyczny rock, by wszystko skończyć cichutkim motywem. Jakby tego było mało - Wildildlife to banda hipisów. Kawałki pierwszy i ostatni z tej płyty puszczałem w poprzednich odcinkach podkasta, możecie poszukać. Klasa płyta.

5ive - Hesperus
5ive mię rozbili dość mocno tą płytą. Już nie piętrzą stumetrowych ścian z gitar i perkusji, ale robią coś bardziej dynamicznego (i nadal głośnego). To nadal coś na granicy doom i noise-metalu. Zabawa przednia. Najnowsza płyta Big Business to przy tym [tu wstaw deprecjonujący rzeczownik].

Up-Tight - Early Years
Japończycy robiący psych-noise. Szaleństwo. Zbiór ich wczesnych kawałków. Obaczcie to choćby dla samego 'Non-Title' - 17 minut psychodelicznej glorii.

Valet - Naked Acid
Pani z walet po czymś niezłym (zeszłoroczny 'Blood is Clean') zrobiła coś znakomitego. Pierwszorzędna późnowieczorna psychodela (aliteracja!).

Collections Of Colonies Of Bees - Birds
Plants - Photosynthesis
Dwa (dwie) dziwaczne acid-folki. Jeden o faunie (ptactwie, właściwie), a drugi o florze. Brzmią dokładnie tak, jak się nazywają. Próbki obu będą niedługo na podkaście.

Dead Meadow - Old Growth
Patrzę na to z perspektywy fana. 'Feathers' nie przeskoczyli, ale to byłoby naprawdę trudne bez drugiego gitarzysty (odszedł zaraz po nagraniu poprzedniej płyty). Z perspektywy zwykłego słuchacza jest to nadal doskonała płyta psych-rockowa nawiązująca do lat 60-tych i 70-tych.

Warmer Milks - Let Your Friends In
Dwa kawałki. Pierwszy jest znakomity, drugi niejaki. Ten pierwszy to kretyński noise trwający trzy i idiotyczne noise-punkowe łupanie trwające jedenaście minut. Dobry, prostacki riff i tony przesterów.

Dragged By Horses - Deep In The Woods
Kalifornijska wersja Shellac. Prawie, niemal tradycyjny noise-rock w stylu Albiniego. Tyle, że taneczny czasem.

The Low Lows - Shining Violence
Pan Parker używa dużych ilości przesteru. Nie byłoby to dziwne, gdyby nie fakt, że gra slow-core. Płyta jest jeszcze lepsza niż poprzednia. Brzmi jak smutne country grane w wąskiej rynnie.

Times New Viking - Rip It Off
Ze Siltbreeze przeszli do Matadora. Niby z mniejszej wytwórni do większej, a instrumenty brzmią jeszcze gorzej niż poprzednio. Taką mają estetykę. Pod całym tym łomotem są ładne melodie. Całość jest spełnieniem 'muzyki dla głuchych', o której swego czasu deklamował Afrojax.

Homostupids i Acid Reflux wydali po nowym singlu. Oba są głupie i głośne, tak jak lubię. Różnica jest taka, że Homostupids są bardzo głośni, a Acid Reflux bardzo śmieszni. To się chyba jakoś równoważy.