Tableau! - rekomendacje muzyczne

and the road leads somewhere, but it's not yet to your door

Jogger dotąd leżał, więc przyjmijmy, że przyszłość nie istnieje. To nie powinno być trudne bacząc na to, co się ostatnio dzieje. W związku z powyższym na czas czytania tego tekstu, przyjmijcie, że jest wczoraj.

Kilka dni temuż dorwałem film tytułem BURN TO SHINE 01: WASHINGTON, DC. Jest to projekt perkusisty problematycznego Fugazi - Brendan'a Canty (Fugazi jezd problematyczne, bo będąc zespołem z wszech miar genialnym, niewiele osób słyszało ichnie płyty, choć podobno ostatnio znów są trendy). Pomysł na tenże film jezd wielce prosty - oto opuszczony, przeznaczony do rozbiórki dom (ale nie rudera), w którym, na krótko przed jego zniszczeniem, kilka zespołów wykonuje po jednej piosence. Wydane już są dwie edycje - Waszyngton i Chicago, niedługo ma wyjść część trzecia - Portland (podobnież mają tam być The Thermals, o radości!). Przez ponad pół godziny ogląda się występ zespołów w mroźnym pomieszczeniu uchwyconych kilkoma kamerami. Poza minutowym wprowadzeniem nie ma żadnych wywiadów, przedstawień artystów i tym podobnych pierdółek - pojawia się nazwa zespołu i tytuł piosnki po czym zaczyna się granie. Na końcu trzy minuty ukazujące spalenie domu przez strażaków.

Więc mam tu wszystko, co lubię: gitną muzykę, ciekawą atmosferę i, nazwijmy to - destrukcyjny motyw przewodni spinający to wszystko wcale spójnie. Oto tracklista, którą lekarz opatrzył w komentarz:

1. Q AND NOT U - X-Polynation - git piosnka z nowej płytki Power, ten pan na klawiszach po lewej ma ciekawą konfekcyję;
2. MEDICATIONS - Domestic Animals - zespół perkusisty Smart Went Crazy, odprysk po Faraquet, zagrane dynamiczniej, niż na płycie;
3. GARLAND OF HOURS - Words Versus - nieco przynudzające, [koneksja z Fugazi nr 1]: ta urocza ruda pani grała na wiolonczeli na początku monolitycznego The Argument, [koneksja z Fugazi nr 2]: na basie sam pan Canty;
4. FRENCH TOAST - Insane - i jeszcze nudniejsze, [koneksja z Fugazi nr 3]: wokalista grał na drugiej perkusji na wspomnianym The Argument;
5. TED LEO - Bleeding Powers - większość luda narzeka na jego ostatnią płytkie, a mię się podoba, wykonanie solo, co nie umniejsza jego siły;
6. WEIRD WAR - AK-47 - post The Make-Up, ino więcej funku, gitarzysta grał w Six Finger Satellite! (czyli elektronicznej wersji Jesus Lizard) pani basistka w tych okularach wygląda jak Carrie Fisher;
7. THE EVENS - Mount Pleasant chyba najgitniejsza piosnka w całym filmie, świetnie grająca pani na perkusji (git fryz, przy okazji), [koneksja z Fugazi nr 4]: Mackaye na gitarze altowej;
8. BOB MOULD - Hoover Dam - jak dla mię najgorsza pieśń z zestawu, Mould zrobiłby lepiej grając piosnkie Husker Du, niźli cienkiego Sugar, ale, ale...;

Aha, tutaj można obejrzeć zdjęcia z filmu. A jutro spróbuję napisać coś o Sonic Youth. Do svidanja wiemc.